I just finish reading it...

I just finish reading it...by the river piedra, i sat down and wept

--> actually last week ko pa ito tapos basahin..kc pinapasauli n saken but still it is very worthwhile reading one of paulo coelho's books...medyo i find it boring kc hinaluan ng religion knitty gritty...but as a whole ayos sya... here posted are the lines that interests me while reading...la lang just again to remind myself...it is a story about pilar and his childhood friend who became a spiritual leader.. they both love each other way back then and they both have to follow their calling..e calling nung guy na maging spiritual warrior that cures pips and at the same time she still love pilar.. nagkaroon ng conflict sa love nya between kay God at kay pilar...but in the end he chooses pilar and still continue their calling together...

---> next feature sana ung fifth mountain...ian ung book peram!!!!!!!!!!
---> pending p ung the guardian n book by nicholas sparks...
---> soon to be read: solstice ba un?? not sure sa title but it is about vampires ata..T.T heheh update it soon
---> in lieu sa post ko before... well im ok... check up n lng and sana negative ung findings..di ba ian?!!!
---> i just recently sign off as an avp-socio civic in lscs...fyi 2 terms pa me....ojt dis term and ictproj nxt nxt term..honestly i really want to graduate na as in kaso nga..its not time pa...hay hay hay...i would like to quote this quote that i've got sa cp ko...

"sometimes, you juz cant hav wat u want wen u want it...but dat dsnt mean u can never hv it, everything takes place at d ryt tym... its not NO, its just NOT NOW!!"--ho ayan ...cge im holding to this...

---> cc dau ngayn!!! hopefullly maganda ung mga grades kow!!!...

some people always have to be doing battle with someone, sometimes even with their own lives. So they begin to create a kind of play in their head, and they write the script based on their frustrations.
the worst part is that they cannot present the play by themselves.. so they begin to invite other actors to join in.

Wandering.. I wished I were there with someone who could bring peace to my heart - someone with whom I could spend a little time without being afraid that I would lose him the next day. with that assurance, the time would pass more slowly. we could be silent for a while because we'd know we had the rest of our lives together for conversation. i wouldn't have to worry about serious matters, about difficult decisions and hard words.

I realized that i had known nothing of love before. When i saw him at the conference and accepted his invitation, i'd thought that i, as a mature woman, would be able to control the heart of the girl who had been looking for so long for her prince. then he had spoken about the child in all of us - and i'd heard again the voice of the child i had been, of the princess who was fearful of loving and losing..

I had tried to ignore my heart's voice, but it had grown louder and louder, and the Other had become desperate. In the furthest corner of my soul, my true self still existed, and I still believed in my dreams. Before the Other could say a word, I had accepted the ride with him and take the risks involved.

Love had found me, despite the barricade that the Other had built across a quiet street in Zaragosa, a barricade of preconceived ideas, stubborn opinions, and textbooks.

And like a child, i believed that our prayers would be answered..

True love was above all that and that it would be better to die than to fail to love....

I discovered that i too was capable of loving. Even if loving meant leaving, or solitude, or sorrow, love was worth every penny of its price.

Love doesn't ask many questions, because if we stop to think we become fearful....thats why you don't ask - you act..you have to take risks..

Meet ian....

Meet ian....

i just want to post this (assignment niya..)so for me to be reminded of him always...hahahhah...

Autobiography:

Ako’y ipinanganak sa isang masaya at maaraw na Marso noong Ika labing apat ng nasabing buwan. Ako ay ipinanganak sa Cavite, at kasalaukuyang nakatira sa Paranaque. Nag-aaral ako ngayon ng export management sa De la Salle College of Saint Benilde. Nakatira ako sa bahay kasama ang aking tatay, at dalawang kapatid. Nung ako ay ipinanganak, tuwang tuwa ang lola ko, ako kasi ang una niyang apo. Ang lola ko ay napakalambing na tao at laging nilulutuan ako ng mga masasarap na putahe. Hanggang ngayon ay hinahanap hanap ko siya kahit yumao na.

Sino ako sa Buhay

Ang pangalan ko ay si Ian Marlowe D. Novido, iyan ang pangalang ibinasbas sa akin ng mga magulang ko. Nagsimula ako mag-aral noong ako’y apat na taong gulang pa lamang sa Think and Try kindergarten. Nanalo ako ng premyo sa pagiging magaling sa pagdrawing. Nagtapos ako sa Don Bosco Makati Technical Institute nung high skul at elementarya. Nanalo ako ng conduct award at academic and technical excellence sa loob ng aking baiting sa paaralan. Lagi akong nasa honor list ng aking mga baiting hanggang nagkaroon ako ng problema sa pamilya nung 3^rd year high skul ako. Ako ay kasalakuyang 1^st year transferee student sa DLS-CSB. Plano kong tapusin ang aking pag-aaral at magtrabaho pagkagradweyt. Plano ko ring kumuha ng Masters degree sa Business Administration sa hinaharap.

Ano ang Buhay para sa Akin

Ang buhay para sa akin ay ang aking mga pamilya at kaibigan particular ang aking kasintahang si Angelica. Ito rin ay ang mga problema at pagsubok na kailangan tahakin upang umasenso sa buhay. Ako ay sa kasalukuyang ay nasa masayang bahagi ng buhay. Katulad ng lahat ng mga estudyante sa kolehiyo, nagsisikap akong pumasa at makakuha ng matataas na marka sa kurso ko. May mga lubak sa daanan na dapat lampas an at iyon ang aking “motivation”. Meron akong mga kaibigan na kahit di ko na nakikita ay sumsuporta pa rin sa akin. Tulad ng pag mayroon akong kabiguan sa araw, meron akong makakausap tungkol dito. Pinapalipas ko ang oras sa paaralan pagkatapos ng mga klase ko sa pamamagitan ng pagidlip sa mga bakanteng upuan at pagtapos ng mga takdang-aralin. Pinipilit kong baguhin ang buhay ko para na rin sa aking mga kapamilya at sa sarili ko. Iniisip ko na ang buhay ng lahat ng tao ay may patutunguhan, kailangan ko nga lang gumalaw upang may kalalabasan ang aking pinaghirapan.

Ang Kalagayan ko sa Hinaharap

Sampung taon mula ngayon, ako ay naninirahan pa rin sa Pilipinas ngunit may mga negosyo or trabaho sa ibang bansa. Magiging matagumpay akong may-ari ng isang negosyo at nagbibigay trabaho sa mahigit kumulang 200 katao. Mabubuhay ako ng komportable sa kasalukuyan kong sitwasyon sapagkat asawa ko na si Angelica. Magtutulungan kami sa anomang problema at magkakaroon kami ng isang anak na nagngangalang Kyle. Isang henyo sa musika at siyensiya si Kyle at tinuturuang maging magaling na basketbolista kahit 3 taong gulang pa lamang siya. Si Anjhe ay mabait at magandang babae, na nakakadala at nagbibigay buhay sa aking pakiramdam. Kami ay habang buhay na magkakasama hanggang sa kami ay tinubuan na ng putting buhok.

Konklusyon

Gaya ng sinabi ko sa simula, ako ay ipinanganak sa Pilipinas at di pa nakakatapak sa ibang bansa. Gusto kong libutin ang mundo kasama ang mahal ko ngunit pansamantalang nag-aaral pa kami. Sana’y nasayahan kayo sa pagbasa ng aking maikling talambuhay tulad ng pagsulat nito sa mga babasa nito. Gawin niyong pundasyon ang inyong mga karanasan, humanap ng pangarap at tuparin. Habang may buhay, may pag-asa pa.

Ang Tangi kong Inspirasyon

Sampung buwan na kami magkatuwang, magkasalo sa aming gawain at pangangailangan. Isa siyang tunay na anghel, hulog ng langit. Nagpapasalamat ako na dumating siya sa buhay ko. Akala ko nga dati bago siya dumating ay ang mga anghel ay makikita lamang sa langit. Nagkamali ako, nandito siya, ang sarili kong Anghel na nagngangalang Angelica. Simula’t simula nung nagging girl friend ko siya ay nabago na niya ng tuluyan ang buhay ko. Ang Ian dati ay iba na sa Ian ngayon. Malaki ang naitulong niya sa buhay ko. Binago niya ang aking pananaw sa buhay. Ang paraan ng pamamalakad ko sa sarili kong buhay pati na rin ang pakikitungo ko sa ibang tao. Best friend ko siya, Masaya ako at nanatiling lubus-lubusang maligaya. Naghahanap na lamang ako ng paraan kung paano ko masusuklian ang mga ginawa niya para sa akin. Mahal ko siya, sobra pa sa sarili ko. Sana habang buhay na kami magkasama. Dahil mas gugustuhin ko na may anghel sa tabi ko at nagbabantay sa akin kahit na medyo makasarili ako sa ibang tao dahil sa pinagdaramot ko siya. Mahal na mahal ko talaga siya.